Innocence Picture

Niech teraz znów między nami leży
Ostry miecz, jak wówczas został położony,
Kiedyśmy oboje do łoża weszli.
I nazwaliśmy się małżonkami.

Niewinność wynika z braku jakichkolwiek odniesień do doświadczeń, jest stanem nie czerpiącym ze wspomnień żadnych korzyści lub ich nie posiada. Pamięć będąca tylko siedliskiem zapomnienia, powoduje nie nawiązywanie żadnej więzi względem otoczenia. Brak u niej form rozwoju, jedynym celem istnienia niewinności jest jej istnienie. Nie ma wyobrażenia o sobie i nie ma wpływu na to czym się stanie. Jej misją jest być. Niewinność jest delikatna i krucha, łamie się gdy otoczenie wywiera na niej swój wpływ – umoralnia. Bo prawdziwa niewinność jest poziomem braku moralności, prestanem – fundamentem. Jest czystą niezapełnioną stroną, ten brak na niej znaków – nicość wyznacza jej dziedzinę. Niewinność jest stanem braku, nicości i jest to jedyna rzecz jaka ją otacza. Można uznać, że statusem nawiązującym do dobra, jednak to mylne wrażenie, gdyż ten stan ducha nie ma pojęcia o jego istnieniu, jest to brak zła, ale jednocześnie dobra. Uczuciowość nie posiada wspomnień jest czysta i w pełni okazjonalna, gdyż w żaden sposób nie może zostać zahamowana przez przeszłe doświadczenia, dlatego też manifestacja swoich emocji odnosi się tylko do chwil obecnych i ma niespotykaną siłę. Niewinność jest bierna, nie istnieje przecież coś przeciwko czemu trzeba walczyć. Pustka czyli to czym jest niewinność dąży do zapełnienia. Otoczenie nie cierpi braku wartości - umoralnia. Jedynie brak odniesienia do rzeczywistości powoduje, że nie może ona ulec narzuconym sposobom postępowania. Brak świadomości i odcięcie od świata jest jedyną barierą, strażnikiem trzymającym niewinność w całości.

Niewinność zmienia radykalnie status aksjologiczny, poznawczy i ontyczny. Wyzbycie się moralności jest kluczem do przemiany wykładni poznawczej świata. Od tej pory rzeczywistość nie może być w żaden sposób interpretowana co sprowadza nieskończone monstrum wszechświata do rangi zera. Niewinność jest przejściem umożliwiającym ponowny powrót. Jest wizją swojej nowej formy. Sekret niewinności polega na bezpośredniej emanacji życia i jest jego dalszą kontynuacją.

Każdy obcujący z niewinnością odczuwa lęk. Niewinność budzi lęk. Jest stanem obcym i odległym. Pozostający w uśpieniu duch odzwierciedla swoją własną rzeczywistość, ale ta rzeczywistość jest nicością, zaś ową nicość niewinność ciągle dostrzega poza sobą.

Niewinność jest duchem, złudzeniem niepokojącym otoczenie. Zgodnie ze swoją naturą nie jest wstanie podjąć walki, wrogość zresztą jest pojęciem abstrakcyjnym i niezrozumiałym.

"Stała się tym czym była od zawsze - istotą niewinną i czystą. Nie, nie była to już Aznhela. Nie istniał także już Leucaspis. Ta dwójka zginęła w świętym wirze, który pożarł ich dusze i umysły. Pozostały tylko ciała złączone w wzajemnym uścisku. Jednia. Ciało naznaczone spuścizną czasu zeszlachetniało. Lewa ręka choć będąca tylko martwym kamieniem, stała się żywa kula będąca obcym, wulgarnym dodatkiem została wchłonięta przez ciało a pieczęć dręcząca duszę została stygmatem posłuszeństwa. Nie ma już starych ran, mogły powstać tylko nowe. Błękit oczu i falistych kosmyków zanikł powracając do swojej naturalnej barwy. Tęczówki przybrały barwę piwną a włosy powiewając na wietrze lśniły swoją nieciekawą burą barwą. Płaszcz znikł i inne ubrania też, pozostała tylko krótka biała tunika. Pozostał tylko niewidoczny miecz niewinności. Ostrze tnące swą powłoką rzeczywistość."

Przełamanie niewinności sprowadza się wydarzenia początkowego: Pozbawieni złudzeń pozbawiają ich tych, którzy jeszcze je mają, wyleczeni z naiwności leczą z niej w sposób brutalny naiwnych. Jest to moment inicjacji, który za każdym razem musi zostać na nowo przeżyty przez każdą osobę niewinną.
Fortuna and Pontos
Hypnos
Innocence
Tyche
Tyche:Mala